?
وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
دانشگاه شهيد بهشتي
دانشکده علوم زمين
گروه آموزشي زمين‌شناسي
پايان‌نامه جهت اخذ درجه کارشناسي ارشد M.Sc
رشته زمينشناسي-چينه شناسي و فسيل شناسي
عنوان
بيواستراتيگرافي و ليتواستراتيگرافي سازند داريان در برش‌هاي کوزه کوه و فهليان در خاور و باختر گسل کازرون

استاد راهنما :
دکتر عباس صادقي
اساتيد مشاور:
دکتر محمدحسين آدابي
دکتر اميرمحمد جمالي
نگارنده :
آندره جهانشاهي
نيمسال اول سال تحصيلي 93-92
بسمه تعالي
وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
دانشگاه شهيد بهشتي
دانشکده علوم زمين
گروه زمين‌شناسي
تأييديه دفاع از پايان‌نامه
کارشناسي ارشد
اين پايان‌نامه توسط خانم: آندره جهانشاهي دانشجوي دوره کارشناسي ارشد ناپيوسته رشته: زمينشناسي – چينهشناسي و فسيلشناسي در تاريخ 1/ 11 / 1392 مورد دفاع قرار گرفت و براساس رأي هيأت داوران با نمره 72/19 و درجه عالي پذيرفته شد.
استاد راهنما آقاي دکتر: عباس صادقي
استاد مشاور آقاي دکتر: محمد حسين آدابي
استاد مشاور آقاي دکتر : اميرمحمد جمالي
استاد داور خانم دکتر: محبوبه حسيني برزي
استاد داور آقاي دکتر: ميررضا موسوي

تقديم به خانواده عزيزم

سپاسگزاري:
سپاس و ستايش بي شمار خالق يكتا را که بي لطف و عنايت او اين رساله به پايان نمي رسيد.
در ابتدا برخود لازم ميدانم مراتب قدرشناسي و سپاسگزاري خود را نسبت به استاد ارجمند جناب آقاي دکتر عباس صادقي، به جهت قبول مسئوليت هدايت پايان نامه و در اختيار قرار دادن تجربيات و اطلاعات علمي و همچنين تذکرات ارزنده و رهگشايشان ابراز دارم. بي شک انجام اين کار بدون راهنمايي و تلاشهاي مستمر و بي دريغ ايشان امکان پذير نبود.
از اساتيد بزرگوار جناب آقايان دكترمحمد حسين آدابي و دکتر اميرمحمد جمالي كه با نهايت لطف، مشاوره اين رساله را بر عهده داشتند، جهت مساعدت و رهنمودهاي سودمندشان، صميمانه تشکر و سپاسگزاري نموده و توفيق روزافزونشان را از پروردگار متعال آرزومندم.
از اعضاي محترم هئيت داوران جناب آقاي دكتر مير رضا موسوي و سرکار خانم دکتر محبوبه حسيني که قبول زحمت نموده و داوري اين رساله را تقبل نمودهاند تقدير و تشکر مينمايم.
از رياست محترم دانشکده علوم زمين، معاونين و مدير محترم گروه زمين شناسي به دليل همکاري در مراحل مختلف سپاسگزاري مينمايم. اين پايان نامه با همكاري مديريت اكتشاف شركت ملي نفت ايران به اجرا در آمده است، بنابراين لازم ميدانم از مديريت محترم اكتشاف جناب آقاي دکتر هرمز قلاوند، معاونين محترم و رياست محترم پژوهش و فناوري جناب آقاي دکتر محمود حاجيان برزي به خاطر مساعدت، همکاريها و در اختيار قرار دادن امکانات و تسهيلات لازم قدرداني و سپاسگزاري نمايم. از آقايان دکتر محمد علي کاووسي و مهندس علي مبشري به جهت مساعدت در عمليات صحرايي و نمونه برداري، از آقاي مهندس احسان بختيار و آقاي مهندس يداله اعظام پناه و همچنين ديگر عزيزاني که به نحوي در به ثمر رسيدن اين پايان نامه از حمايتهاي خود دريغ ننمودند کمال تشکر و سپاسگزاري را دارم.
از خانوادهام که در کليه مراحل تحصيلي مشوقم بوده و همواره خواهان پيشرفت و ترقيام بودند، از صميم قلب سپاسگزارم.
آندره جهانشاهي

اقرار و تعهدنامه
اينجانب آندره جهانشاهي دانشجوي مقطع کارشناسي ارشد دانشگاه شهيد بهشتي، دانشکده علوم زمين، گروه زمين‌شناسي رشته زمين‌شناسي-چينه شناسي و فسيل شناسي پايان‌نامه حاضر را بر اساس مطالعات و تحقيقات شخصي خود انجام داده و در صورت استفاده از داده‌ها، مآخذ، منابع و نقشه‌ها به‌طور کامل به آن ارجاع داده‌ام، ضمناً داده‌ها و نقشه‌هاي موجود را با توجّه به مطالعات ميداني – صحرائي خود تدوين نموده‌ام. اين پايان‌نامه پيش از اين به هيچ‌وجه در مرجع رسمي يا غيررسمي ديگري به عنوان گزارش يا طرح تحقيقاتي عرضه نشده است. در صورتي که خلاف آن ثابت شود، درجه‌ي دريافتي اينجانب از اعتبار ساقط شده، عواقب و نتايج حقوقي حاصله را مي‌پذيرم.
تاريخ 1/ 11/ 2 139
امضاء

چکيده:

به منظور مطالعات بيواستراتيگرافي و ليتواستراتيگرافي سازند داريان در شرق و غرب گسل کازرون، دو برش چينه شناسي كوزه كوه و فهليان انتخاب و 240 نمونه از آنها برداشت گرديد.
در اين مطالعات سازند داريان با 225 و 171 متر ضخامت به ترتيب در برش هاي کوزه کوه و فهليان به سه بخش داريان زيرين، داريان مياني و داريان بالايي تقسيم شده است.
مرز زيرين سازند داريان در هر دو برش مورد مطالعه با سازند گدوان همشيب و پيوسته و مرز بالايي آن با سازند كژدمي همشيب و همراه با گسستگي ليتولوژي است.
در مطالعات بايواستراتيگرافي سازند داريان در دو برش مورد مطالعه، ضمن تشخيص37 گونه متعلق به 16 جنس از فرامينيفرها سه بايوزون معرفي شده است.
بر اساس فرامينيفرهاي شناسايي شده و بايوزون هاي معرفي شده سن سازند داريان در هر دو برش آپسين پيشين تا آلبين مياني تعيين شده است.
بررسي رخساره هاي ميکروسکوپي سازند داريان منجر به تشخيص 12 ميکروفاسيس متعلق به 3 كمربند رخساره اي درياي باز کم عمق(A)،شيب قاره (B) ودرياي باز عميق (C) شده است.
حرکات تکتونيکي به وقوع پيوسته در حد فاصل آپسين – آلبين که در بعضي از مناطق زاگرس منجر به نبود چينه شناسي و ايجاد ناپيوستگي در راس سازند داريان شده است، در اين ناحيه از تاثير چنداني برخوردار نبوده و فقط منجر به تغييرات رخساره اي شده است.
کلمات کليدي: برش کوزه کوه، برش فهليان، سازند داريان، بيواستراتيگرافي، ليتواستراتيگرافي، نورآباد ممسني، گسل کازرون

فهرست مطالب

فصل 1:1
كليات1
1-1- موقعيت و خصوصيات جغرافيايي منطقه مورد مطالعه2
1-2- آب و هوا و جغرافياي طبيعي ناحيه4
1-3- موقعيت جغرافيايي برش‌هاي مورد مطالعه و راه‌هاي دسترسي به آن‌ها (شکل‌هاي 1-2 و 1-3)5
1-4- اهداف مطالعه6
1-5- پيشينه تحقيق6
1-6- روش مطالعه11
1-6-1- گردآوري اطلاعات11
1-6-2- مطالعات صحرايي11
1-6-3- مطالعات آزمايشگاهي12
1-6-4- تلفيق اطلاعات و تدوين رساله12
فصل 2:13
خصوصيات زمين‌شناسي و چينه شناسي ناحيه مورد مطالعه13
2-1- خصوصيات زمين‌شناسي و ساختماني ناحيه مورد مطالعه14
2-1-1- زمين‌شناسي ناحيه‌اي زاگرس14
2-1-2- تقسيمات ساختماني در زاگرس14
2-1-2-1- تقسيم‌بندي بر اساس نظريات فالکن (Falcon, 1961)14
2-1-2-1-1- زون ساختماني پيچيده همراه با سنگ‌هاي دگرگوني (Thrusted zone)14
2-1-2-1-2- زون تراستي با ساختار فلسي جهت‌دار (Imbricated thrust zone) يا زون رورانده زاگرس15
2-1-2-1-3- زون چين‌خورده ساده (Simpel folded zone)15
2-1-2-2- تقسيم‌بندي بر اساس نظريات اشتوکلين (Stocklin, 1968)15
2-1-2-2-1- دشت خوزستان15
2-1-2-2-2- زاگرس چين‌خورده يا زاگرس خارجي16
2-1-2-2-3- زاگرس مرتفع يا زاگرس رورانده يا زاگرس داخلي16
2-1-2-3- تقسيم‌بندي بر اساس نظريات بربريان (Berberian, 1995)16
2-1-2-4- تقسيم‌بندي بر اساس نظريات مطيعي (1372)17
2-1-2-4-1- زون دزفول17
2-1-2-4-2- زون فارس17
2-2- چينه شناسي نهشته‌هاي کرتاسه پاييني (نئوکومين- آپسين) در زاگرس18
2-3- گروه خامي19
2-3-1- سازند فهليان19
2-3-2- سازند گدوان20
2-3-3- سازند داريان21
2-4- سازند کژدمي22
2-5- گسل کازرون23
فصل 3:25
رخساره‌ها، محيط‌هاي رسوبي25
3-1- مقدمه26
3-2- کمربند رخساره‌اي A (درياي باز کم عمق):26
3-2-1- رخساره A1 (Peloid Orbitolina Packstone )26
3-2-2- رخساره A2 (Orbitolina Packstone):27
3-2-3- رخساره A3 ((Bioclast Wackestone:28
3-2-4- رخساره A4 (Orbitolina Wackestone):30
3-2-5- رخساره ) A5 Bioclast Mudstone ):31
3-3- کمربند رخساره‌اي B (شيب قاره):32
3-3-1- رخساره B1 (Bioclast Wackestone):32
3-3-2- رخساره B2 Planktonic Foraminifera Wackestone – packstone) ):34
3-4- کمربند رخساره‌اي C (درياي باز عميق):35
3-4-1- رخساره C1 (Planktonic Foraminifera Wackestone):35
3-4-2- رخساره C2 (Planktonic Foraminifera Radiolaria Packstone):36
3-4-3- رخساره C3 (Packstone Radiolaria):37
3-4-4- رخساره C4 (Radiolaria Wackestone):38
3-4-5- رخساره C5 (Silty Mudstone):40
3-5- تفسير محيط رسوبي (شکل‌هاي 3-19 و 3-20)41
فصل 4:45
ليتواستراتيگرافي45
4-1- مقدمه46
4-2- توصيف چينه شناسي برش سطح الارضي کوزه کوه (شکل‌هاي 4- 14 و 4-15).56
4-3- توصيف چينه شناسي برش سطح الارضي فهليان (شکل‌هاي 4-16 و 4-17).62
4-4- انطباق ليتواستراتيگرافي سازند داريان در دو برش کوزه کوه و فهليان (شکل 4-18)68
فصل 5:71
ميکروپالئونتولوژي71
5-1- مقدمه72
5-2- توصيف فرامينيفرهاي بنتيک72
5-3- توصيف فرامينيفرهاي پلانکتون79
فصل 6:86
بيواستراتيگرافي86
6-1- مقدمه87
6-2- انطباق بيواستراتيگرافي سازند داريان در دو برش کوزه کوه و فهليان (شکل 6-3)89
فصل 7:94
نتيجه گيري94
منابع97
اطلس ميکروفسيل ها102

فهرست شکل‌ها

شکل 1-1- نقشه موقعيت جغرافيايي و راه‌هاي دستيابي به منطقه مورد مطالعه.3
شکل 1-2- موقعيت برش‌هاي چينه شناسي فهليان ((A و کوزه کوه (B)5
شکل 1-3- نقشه زمين‌شناسي محدوده مورد مطالعه و موقعيت برش‌هاي چينه شناسي فهليان (A) و کوزه کوه (B)6
شکل 3-1- رخساره Orbitolina Packstone Peloid در بخش داريان بالايي برش فهليان.27
شکل 3-2- رخساره Orbitolina Packstone در بخش داريان بالايي برش کوزه کوه.28
شکل 3-3- رخساره Bioclast Wackestone در بخش داريان زيرين برش فهليان.29
شکل 3-4- زير رخساره Peloid Bioclast Wackestone در بخش داريان بالايي برش فهليان.29
شکل 3-5- رخساره Green Algal Bioclast Wackestone در بخش داريان بالايي برش کوزه کوه30
شکل 3-6- رخساره Orbitolina Wackestone در بخش داريان بالايي برش فهليان.31
شکل 3-7- رخساره Bioclast Mudstone در بخش داريان زيرين برش فهليان32
شکل 3-8- رخساره Bioclast Wackestone در بخش داريان زيرين برش كوزه كوه.33
شکل 3-9- ميان لايه هاي محلي سنگ آهکهاي حاوي اگزوژيرا و گاستروپود فراوان در مارنهاي سبز تا خاکستري بخش داريان مياني (از نماي نزديک)33
شکل 3-10- ميان لايه هاي محلي سنگ آهکهاي حاوي اگزوژيرا و گاستروپود فراوان در مارنهاي سبز تا خاکستري بخش داريان مياني (از نماي دور)34
شکل 3-11- رخساره – packstone Planktonic Foraminifera Wackestone در بخش داريان زيرين برش كوزه كوه.35
شکل 3-12- زير رخساره Radiolaria Planktonic Foraminifera Wackestone در قسمت بالايي بخش داريان زيرين برش فهليان.36
شکل 3-13- رخساره Planktonic Foraminifera Radiolaria Packstone در قسمت بالايي بخش داريان زيرين برش كوزه كوه.37
شکل 3-14- رخساره Radiolaria Packstone در قسمت بالايي بخش داريان زيرين برش فهليان.38
شکل 3-15- رخساره Radiolaria Wackestone در قسمت بالايي بخش داريان زيرين برش كوزه كوه.39
شکل 3-16- زير رخساره Radiolaria Wackestone Siliceous در قسمت بالايي بخش داريان زيرين برش كوزه كوه.39
شکل 3-17- زير رخساره Planktonic Foraminifera Radiolaria Wackestone در قسمت بالايي بخش داريان زيرين برش كوزه كوه.40
شکل 3-18- رخساره Silty Mudstone در بخش داريان مياني برش كوزه كوه.41
شکل 3-19- ستون چينه شناسي نهشته هاي داريان در برش کوزه کوه به همراه نمايش تغييرات رخساره اي و محيط رسوبي43
شکل 3-20- ستون چينه شناسي نهشته هاي داريان در برش فهليان به همراه نمايش تغييرات رخساره اي و محيط رسوبي44
شکل 4-1- توالي بخش‌هاي داريان زيرين (L.Dr.)، داريان مياني (M.Dr.) و داريان بالايي (U.Dr.) در برش کوزه کوه، نگاه به سمت جنوب باختري.46
شکل 4-2- A و B: سنگ آهك و شيل آهكي متراكم و ورقه‌اي با ميان لايه‌هاي چرتي سياه در قسمت بالايي بخش داريان زيرين،:: A برش فهليان، B: برش کوزه کوه.: C لاميناسيون در سنگ آهک‌هاي نازک لايه قسمت بالايي بخش داريان زيرين در برش فهليان، D: آغشتگي به اکسيد آهن در آخرين واحد بخش داريان زيرين در برش فهليان.47
شکل 4-3- B, A و C: قسمت بالايي بخش داريان زيرين شامل توالي سنگ آهك و شيل آهكي با ميان لايه‌هاي چرتي (Radiolaria. flood zone) خاكستري روشن در برش كوزه كوه، نگاه به سمت شمال خاور. D: باندهاي چرتي در قسمت بالاي بخش داريان زيرين در برش کوزه کوه.48
شکل 4-4- سنگ آهک‌هاي فسيل دار بخش داريان زيرين، A و B و C: برش کوزه کوه D: برش فهليان.49
شکل 4-5- A و B قالب آمونيت در سنگ آهك ورقه‌اي، شيل آهكي و چرت‌هاي قسمت بالايي بخش داريان زيرين، A: برش کوزه کوه، B: برش فهليان. C و D نودول هاي اكسيد آهن در آخرين واحد بخش داريان زيرين،C: برش کوزه کوه. D: برش فهليان.50
شکل 4-6- شيل و مارن با ميان لايه‌هاي سنگ آهک‌هاي رسي بخش داريان مياني،A و :B برش فهليان، C و D: برش کوزه کوه.51
شکل 4-7- سنگ آهك نارنجي تا قهوه‌اي داراي آشفتگي زيستي فراوان در بخش داريان بالايي در برش كوزه كوه. نگاه به سمت شمال باختر52
شکل 4-8- سنگ آهک‌هاي دولوميتي شده به رنگ قهوه‌اي تا نارنجي با آشفتگي زيستي فراوان که به صورت يک لايه کليدي روي زمين ديده مي‌شود (برش کوزه کوه).52
شکل 4-9- بخش داريان بالايي در برش کوزه کوه، نگاه به سمت شمال غرب53
شکل 4-10- سنگ آهک‌هاي بسيار ضخيم لايه بخش داريان بالايي برش کوزه کوه، نگاه به سمت شمال غرب53
شکل 4-11- A و B: سنگ آهک‌هاي اربيتولينا دار بخش داريان بالايي د ر برش كوزه كوه،.,C, D F و E: سنگ آهک‌هاي فسيل دار قسمت بالايي بخش داريان بالايي برش کوزه کوه.54
شکل 4-12- مرز بين سازند كژدمي و داريان بالايي در برش فهليان شامل سنگ آهك داراي بورينگ و لکه هاي اكسيد آهن، نگاه به سمت شمال باختر.55
شکل 4- 14 توالي بخش‌هاي فهليان بالايي (U.Fa.)، گدوان زيرين (L.Gd.)، خليج (Kh.m.)، گدوان بالايي (U.Gd.)، داريان زيرين (L.Dr.)، داريان مياني (M.Dr.)، داريان بالايي (U.Dr.)، سازند کژدمي (Kz.) و سازند سروک (Sv.) در تاقديس کوزه‌کوه، نگاه به سمت خاور-جنوب خاور.60
شکل 4-15 ستون چينه شناسي سازند داريان در برش چينه شناسي کوزه کوه61
شکل 4- 16توالي بخش‌هاي فهليان بالايي (U.Fa.)، گدوان زيرين (L.Gd.)، خليج (Kh.m.)، گدوان بالايي (U.Gd.)، داريان زيرين (L.Dr.)، داريان مياني (M.Dr.)، داريان بالايي (U.Dr.)، سازند کژدمي (Kz.) و سازند سروک (Sv.) در تاقديس فهليان، نگاه به سمت جنوب خاور.66
شکل 4-17 ستون چينه شناسي سازند داريان در برش چينه شناسي فهليان67
شکل 4-18 انطباق ليتواستراتيگرافي سازند داريان در دو برش کوزه کوه و فهليان70
شکل 6-1- ستون چينه شناسي، فسيل شناسي و بايوزوناسيون سازند داريان در برش کوزه کوه91
شکل 6-2- ستون چينه شناسي، فسيل شناسي و بايوزوناسيون سازند داريان در برش فهليان92
شکل 6-3- انطباق بيواستراتيگرافي سازند داريان در برش هاي کوزه کوه و فهليان93

فصل 1:
كليات
1-1- موقعيت و خصوصيات جغرافيايي منطقه مورد مطالعه
شهرستان ممسني يکي از شهرستان‌هاي استان فارس است که در ميان رشته کوه‌هاي بخش جنوبي زاگرس واقع شده است. اين شهرستان داراي دو شهر به نام نورآباد و مصيري و چهار بخش شامل دشمن زياري، رستم، ماهورميلاتي و بخش مركزي است. بخش دشمن زياري شامل دهستان‌هاي دشمن زياري و مشايخ، بخش رستم شامل دهستان‌هاي رستم 1، رستم 2، رستم 3 و پشتكوه رستم، بخش ماهورميلاتي شامل دهستان‌هاي ماهور و ميشان و بخش مركزي شامل دهستان‌هاي بكش 1، بكش 2، جاويد ماهوري، جوزار و فهليان است. واژه ممسني از طايفه‌اي به نام محمد حسني گرفته شده است. مركز اين شهرستان شهر نورآباد است که در شمال باختر استان فارس و در جنوب باختري ايران واقع شده است و مسافت آن تا شهر شيراز 150 كيلومتر است. در گذشته مركزيت شهرستان ممسني، فهليان بوده است.مالكي كه نام روستايي در منطقه بكش بوده، در اثر گسترش در طي 30 سال گذشته به نورآباد ممسني تغيير يافته است.
بنابر گزارش مركز آمار ايران، جمعيت شهرستان ممسني بر اساس سرشماري سال 1385، برابر با 166308 نفر و جمعيت بخش مركزي شهرستان ممسني 98417 نفر بوده است.
ممسني از سمت شمال به شهرهاي رستم و سپيدان، از جنوب به كازرون، دشتستان و بندر گناوه، از سمت خاور به شهرهاي سپيدان و شيراز و از باختر به شهرهاي رستم و گچساران محدود مي‌شود (شکل 1-1).
مسيرهاي ارتباطي اين شهرستان با مناطق اطراف عبارت‌اند از:
– راه نورآباد – دو گنبدان به سوي شمال باختري به طول ??? کيلومتر. اين راه در ?? کيلومتري شمال نورآباد از يک راه به سوي شمال نورآباد به ياسوج متصل مي‌شود.
– راه نورآباد – شيراز به سوي جنوب خاوري به طول ??? کيلومتر.
– راه نورآباد- بندر گناوه به طول ??? کيلومتر.
شهرستان ممسني به طور عمده داراي مورفولوژي كوهستاني بوده و روند ارتفاعات همان جهت عمومي کوه‌هاي زاگرس يعني شمال باختر – جنوب خاور است. در شهرستان ممسني به سمت باختر و جنوب باختري از ارتفاعات كاسته و بر وسعت اراضي کوهپايه‌اي و دشت‌ها افزوده مي‌شود.
شهرستان ممسني داراي بافت سنتي و طايفه‌اي است و داراي چهار طايفه بزرگ لر شامل بكش، جاويد، دشمن زياري و رستم است و دو طايفه بزرگ از ايل قشقايي شامل كشكولي و دره شولي كه در بخش ماهور ميلاتي سكونت قشلاقي دارند نيز در اين شهرستان زندگي مي‌کنند.

شکل 1-1- نقشه موقعيت جغرافيايي و راه‌هاي دستيابي به منطقه مورد مطالعه.

اقتصاد مردم در اين شهرستان به طور عمده بر پايه كشاورزي، دام داري و قالي‌بافي است. صنايع کارخانه‌اي نيز در اين منطقه از رونق نسبي برخوردار است. کارخانه‌هاي قند و تلمبه خانه شرکت نفت و شرکت توليدي شن و ماسه فهليان در اين شهرستان وجود دارد. به طور کلي از محصولات اين شهرستان مقداري برنج، جو، مرکبات و گوشت به نواحي مجاور به خصوص جنوب صادر مي‌شود.
جاذبه‌هاي متعدد طبيعي به همراه بناهاي کهن تاريخي، مهم‌ترين مکان‌هاي ديدني شهرستان ممسني را تشکيل مي‌دهند. رودخانه‌ها و کوه‌هاي متعدد به همراه گردشگاه‌هاي زيبا، از جمله جاذبه‌هاي طبيعي شهرستان ممسني به شمار مي‌آيند. بناي تاريخي ليدوما، در روستاي جنجان که از دوره هخامنشيان بر جاي مانده و از مهم‌ترين آثار تاريخي اين شهرستان به حساب مي‌آيد گردشگاه ديمه ميل باغستان بسيار زيبا و دل‌انگيزي است که اطراف آن پر از گل‌ها و گياهان معطر و چشمه‌هاي پرآب است. قلعه سفيد قلعه معروفي است که قدمت آن به پيش از عهد عيلامي‌ها مي‌رسد، قلعه شاه جهان احمد که به احتمال قوي به دوران هخامنشي يا اشکاني تعلق دارد و ديمه ميل يا ميل اژدها که قدمت تاريخي آن به دوره سلوکيان يا پارتيان مي‌رسد، برخي از مکان‌هاي ديدني اين شهرستان را تشکيل مي‌دهند. مکان‌هاي ديدني و تاريخي اين شهرستان عبارت‌اند از: امامزاده در آهنين، امامزاده شاه زاده علاءالدين، بناي عمارت، بناي کل لوله، شهر قديمي چشمه سردو، قلعه سفيد، قلعه شاه جهان احمد، قلعه چرو، قلعه ککا، ديمه ميل) ميل آزاد يا ميل اژدها)، کتيبه‌هاي کورنگون (کرنگون)، نقش بهرام و پل فهليان.
اهالي اين شهرستان از نژاد آريايي بوده و به زبان فارسي با گويش لري سخن مي‌گويند. مردم شهرستان ممسني مسلمان و شيعه مذهب هستند.
1-2- آب و هوا و جغرافياي طبيعي ناحيه
شهرستان ممسني داراي تنوع آب و هوايي است، به طوري كه ارتفاعات شمال باختري اين شهرستان داراي آب و هوايي بسيار سرد و شهر نورآباد داراي آب و هواي معتدل و ماهور ميلاتي هم كه در جنوب باختري ممسني در فاصله 40 كيلومتري خليج‌فارس قرار دارد، داراي آب و هواي بياباني است. حداكثر دما در مردادماه 5/41 درجه سانتي گراد و حداقل دما در دي ماه 5 /4 درجه سانتي گراد بوده و ميانگين بارندگي شهرستان 550 ميليمتر در سال است.
شهرستان ممسني به طور كلي از نظر اقليمي داراي سه اقليم به شرح زير است:
– اقليم گرم و خشك: اين اقليم در محدوده‌اي از شهرستان كه در مجاورت شهرستان‌هاي گچساران و گناوه قرار دارد، مشاهده مي‌شود.
– اقليم معتدل و مرطوب: اين اقليم محدوده‌اي از شهرستان را در بر مي‌گيرد كه هم جوار شهرستان كازرون و استان کهکيلويه و بويراحمد قرار دارد. در اين اقليم دشت‌هاي حاصل خيز مصيري، نورآباد، فهليان و دهنو واقع شده است.
– اقليم سردسيري: اين اقليم در بخش دشمن زياري كه هم جوار با شهرستان سپيدان است، ديده مي‌شود.
مهم‌ترين رودخانه‌هاي ممسني شامل رودخانه فهليان، رودخانه كتي، رودخانه تنگ شيو و رودخانه سرآب سياه است و همچنين تالاب‌هاي برم شور در باختر بابامنير و هفت برم در بخش دشمن زياري از منابع آبي اين ناحيه هستند.بلندترين ارتفاعات شهرستان كوه رنج، كوه زرآور و كوه تاسك مي‌باشد. به دليل آب و هوا و بارش به نسبت مناسب در سه فصل پاييز، زمستان و بهار و وجود بيش از شش حوضه آب خيز بزرگ كه رودخانه‌هاي كتي، شكستان، شور و شيرين، فهليان، تنگ شيو و كره سياه از آن‌ها منشعب مي‌شود، اقتصاد مردم اين منطقه به طور عمده بر پايه كشاورزي (گندم، جو، برنج، گلزا و مركبات و نيز خرما) استوار است.
بخش قابل‌توجهي از ناحيه مورد مطالعه، كوهستاني است. در نواحي كوهستاني، مورفولوژي متنوعي به دليل وضعيت زمين‌شناسي ساختماني و نيز سنگ‌شناسي متفاوت و اختلاف در ميزان هوازدگي و فرسايش در سازندهاي رخنمون يافته ايجاد شده است.
نقاط مرتفع در ناحيه مورد مطالعه به طور عمده از سنگ‌هاي كربناته گروه خامي و سازندهاي سروك و آسماري تشكيل شده است و دشت‌هاي بين تاقديس‌ها از تخريب سازندهاي شيلي و مارني به ويژه سازندهاي گچساران، پابده، گورپي و گاه كژدمي تشكيل و به صورت آبرفت پوشيده شده است. اين نواحي، دشت‌هاي كشاورزي را ايجاد کرده‌اند. به طور كلي نيمه شمالي اين ناحيه به صورت كوهستاني با تاقديس‌هاي مرتفع و نيمه جنوبي آن از تاقديس‌هاي كم ارتفاع تر تشكيل شده است.

1-3- موقعيت جغرافيايي برش‌هاي مورد مطالعه و راه‌هاي دسترسي به آن‌ها (شکل‌هاي 1-2 و 1-3)
1. برش كوزه كوه: اين برش با مختصات جغرافيايي”1,25 ‘ 36 °51 طول خاوري و” 6,7 ‘ 12 °30 عرض شمالي (مختصات قاعده مقطع) در تاقديس كوزه كوه در 158 كيلومتري شمال باختري شيراز، در شمال خاوري نورآباد ممسني واقع شده است. جهت دسترسي به اين برش چينه شناسي پس از طي مسافت 10 کيلومتر به سمت شمال به سه راهي پل فهليان خواهيم رسيد. در اين محل جاده آسفالته درجه 2 به سمت شرق وجود دارد که پس از طي مسافت حدود 7 کيلومتر در اين جاده، به روستاي گاو پيازي آب پخشان خواهيم رسيد. برش مورد مطالعه در تنگ دوپر در 2 کيلومتري شمال روستا واقع شده است.
2. برش فهليان: اين برش با مختصات جغرافيايي ” 8,24 ‘ 27 °51 طول خاوري و “8, 30 ’10° 30 عرض شمالي در تاقديس فهليان در 166 كيلومتري شمال باختري شيراز، در شمال باختري نورآباد ممسني واقع شده است. جهت دسترسي به اين برش چينه شناسي از شهر نورآباد ممسني پس از طي مسافت 12 کيلومتر در مسير آسفالت به سمت شمال غرب به روستاي فهليان خواهيم رسيد. از اين روستا به سمت جنوب غرب در مسير جاده خاکي پس از طي مسافت 4 کيلومتر به محل برش دسترسي خواهيم داشت. اين برش در تنگ بلبلک واقع شده است.
شکل 1-2- موقعيت برش‌هاي چينه شناسي فهليان ((A و کوزه کوه (B)
شکل 1-3- نقشه زمين‌شناسي محدوده مورد مطالعه و موقعيت برش‌هاي چينه شناسي فهليان (A) و کوزه کوه (B)

1-4- اهداف مطالعه
– شناخت ستون سنگ‌شناسي سازند داريان در برش‌هاي مورد مطالعه.
– شناسايي و معرفي فرامينيفرهاي موجود در سازند داريان.
– زون بندي زيستي سازند داريان در برش‌هاي مورد مطالعه در صورت امكان.
– تعيين دقيق سن سازند داريان بر اساس فرامينيفرها.
– مقايسه سازند داريان در دو برش مورد مطالعه.
1-5- پيشينه تحقيق
براي نخستين بار Strong and Falcon (1928) آهك هاي خامي را بررسي کرده و آن را به صورت مجموعه اي از سنگ هاي كربناته صخره ساز ژوراسيك تا كرتاسه زيرين معرفي كردند كه در كوه خامي (خومين( واقع در شمال – شمال خاوري گچساران برونزد دارد.
Kent, Slinger and Thomas (1951) سنگ آهك خامي را به صورت سنگ هاي كربناته توده اي صخره ساز توصيف نمودند كه از ژوراسيك تا نئوكومين بدون وقفه رسوبي قابل توجهي نهشته شده است.
Farshadfar, A.,Rouaix, S.J.& James , G.A.,(1960) برش نمونه سازند داريان را در کوه گدوان اندازه گيري نمودند.
James and Wynd (1965) چينه شناسي کليه سازندهاي مربوط به جنوب و جنوب غرب ايران را معرفي نموده و واحدهاي زيست چينه اي را مطرح ساخته اند و از آن زمان تا کنون از اين واحدها در صنعت نفت استفاده شده و بنيان هاي اصلي کليه مطالعات زمين شناسي را تشکيل مي دهد.
James and Wynd (1965) نهشته هاي خامي را مورد مطالعه قرار دادند . بر پايه اين مطالعات، اين واحد سنگ چينه اي به گروه تغيير يافت. به اين ترتيب گروه خامي از پايين به بالا به پنج سازند سورمه، هيث، فهليان، گدوان و داريان تقسيم شد.
Wells (1965) تاريخچه زمين شناسي و بيواستراتيگرافي گروه خامي را در جنوب غرب ايران مورد مطالعه قرار داد.
Wynd (1965) طي گزارش خود مطالعاتي در مورد بيواستراتيگرافي کليه سازندهاي موجود در زاگرس انجام داد و سازند داريان را در برش نمونه مورد مطالعه قرار داد.
Dixon, Soeers در سال هاي متعدد، مطالعات مختلفي را بر روي مخازن مربوط به گروه هاي خامي و بنگستان انجام داده اند.
Golestaneh (1965) گروه خامي را از نظر فسيل شناسي بررسي نمود. بر پايه مطالعات ايشان، سن اين نهشته ها ژوراسيك تا كرتاسه پيشين ) لياس پسين تا نئوكومين و آپسين( تعيين شده است. وي عقيده دارد كه گروه خامي در جنوب ايران داراي تغييرات رخساره اي و ستبراي قابل توجهي بوده كه اين تغييرات با تنوع رخساره اي بخشي از ژئوسنكلينال حوضه در ارتباط است.
Kheradpir (1975) چينه شناسي گروه خامي در جنوب باختر ايران را مورد بررسي قرار داد و سن اين گروه را ژوراسيك پيشين ) لياس پسين( تا كرتاسه پيشين) آپسين- آلبين( تعيين نمود. خردپير بر پايه تطابق چينه اي و ارائه بايوزوناسيون، 5 ناپيوستگي را در گروه خامي معرفي مي نمايد . ايشان معتقد است كه ناپيوستگي هاي رسوبي برستبراي مخزن، كيفيت و گسترش آن ها تاثير به سزايي دارد. ناپيوستگي هاي شناسايي شده در پايين و بالاي سازند سورمه، بالاي سازند هيث، بالاي سازند فهليان و مرز سازند داريان و كژدمي قرار دارند.
Sissingh (1977) نهشته هاي كرتاسه زيرين در نواحي اطراف گسل كازرون و جنوب فروافتادگي دزفول را مورد بررسي قرار داد و 23 افق زيستي با اهميت زماني را شناسايي و معرفي نمود.
Koop& Orbel (1977) در مورد ضخامت واحدهاي کرونواستراتيگرافي و گسترش رخساره هاي مربوط به سازند هاي گروه هاي خامي و بنگستان مطالعاتي را انجام داده است.
Setudehnia (1978) با بررسي چينه شناسي توالي مزوزوئيك در جنوب باختر ايران به اين نتيجه رسيد كه نهشته هاي كرتاسه زيرين در ناحيه فارس و خاور خوزستان به طور عمده از رسوبات كربناته تشكيل شده اند. اين رسوبات به سمت لرستان به شيل هاي سياه مريوط به محيط هاي عميق و سنگ آهك هاي راديولردار تغييررخساره مي دهند.
Ghavidel Syooki (1979) پالينومورف هاي سازند داريان در چاه شماره – 1 رودك را موردمطالعه قرار داد. وي با بررسي مجموعه فسيلي، سن اين سازند را آپسين-آلبين تشخيص داد ومحيط رسوبي آن را محيط دريايي دور از ساحل شناسايي نمود.
Sedaghat (1982) رسوب شناسي نهشته هاي گروه خامي بالايي در جنوب باختر ايران را مورد مطالعه قرار داد. وي محيط رسوبي گروه خامي بالايي را تعيين و 12 رخساره سنگي معرفي نمود.
Habibi, Feiznia and Barzegar (1984) چينه شناسي، رسوب شناسي و ويژگي هاي پتروفيزيكي قسمت بالايي گروه خامي يعني سازند هاي گدوان و داريان را مورد بررسي قرار دادند. نتيجه اين مطالعات، شناسايي سه سيكل و يازده سكانس بوده است. در اين بخش از گروه خامي، سيكل اول (پسرونده( شامل گدوان زيرين- خليج، سيكل دوم )پيشرونده( شامل گدوان بالايي- داريان پاييني- زبانه كژدمي و سيكل سوم )پسرونده( شامل داريان بالايي است.
Barzegar, Faridi, Habibi and Odisho (1986) جهت تشخيص تله هاي چينه اي و چگونگي گسترش مخازن نفتي، مطالعاتي را بر روي نهشته هاي گروه خامي انجام دادند. اين بررسي ها نشان داد كه از قاعده سازند سورمه تا انتهاي بخش خليج، چهارده سيكل و ده سكانس رسوبي وجود دارد . از ديگر نتايج اين مطالعات تعيين وشناسايي رسوب شناسي، محيط رسوبي و چينه شناسي بخش خليج تا قاعده سورمه در منطقه دزفول جنوبي و تطابق رخساره ها و ارزيابي پتروفيزيكي است.
Jalali (1993) بايواستراتيگرافي و ميكروپالئونتولوژي چاه مختار-1 را مورد بررسي قرار داده و ميكروفسيل هاي سازندهاي فهليان، گدوان و داريان را شناسايي نمود. وي در اين مطالعات بايوزون هاي موجود در اين رسوبات را ارائه داد.
قلاوند، ه. (1375) ليتواستراتيگرافي و بيواستراتيگرافي سازندهاي داريان و كژدمي در جنوب باخترايران (نواحي فارس و فروافتادگي دز فول) را مورد مطالعه قرار داد. بر پايه اين مطالعات سن سازند داريان آپسين-آلبين بوده و وجود وقفه رسوبي و ناپيوستگي در مرز سازندهاي داريان وكژدمي در برش تنگ ماغر با افق شاخصي از اكسيد آهن و نيز مارن گلوكونيت دار مشخص شده است.
ناصري، ز. (1381 ) ويژگي هاي مخزني و محيط رسوبي سازند داريان در خليج فارس )از تنگه هرمز تا بلنداي قطر( را مورد بررسي قرار داد. در اين مطالعات هشت ميكروفاسيس شناسايي شده كه در سه محيط اصلي رمپ داخلي، مياني و خارجي رسوبگذاري نموده اند. وي گسترش و روند تخلخل را در ارتباط با چگونگي گسترش رخساره ها دانسته، به طوري كه رخساره هايي كه در رمپ مياني رسوب گذاري نموده اند، داراي تخلخل بهتري هستند.
مرادي، م. ( 1381) ويژگي هاي مخزني و محيط رسوبي سازند داريان در خليج فارس )از بلنداي قطر تا منتهي اليه شمال باختري خليج فارس( را مورد بررسي قرار داد. وي اين نهشته ها را مورد بررسي ميكروسكوپي قرار داد و هشت ميكروفاسيس شناسايي نمود كه در يك محيط پلت فرم كربناته از نوع رمپ رسوبگذاري كرده اند . اين مطالعات نشان دهنده كاسته شدن روند تخلخل از سمت مرز آبي فلات قاره ايران به سمت سواحل ايران است.
دباغ، ع. ( 1382 ) چينه شناسي رسوبات آپسين-آلبين ) سازند داريان( در نواحي اطراف گسل كازرون و جنوب فروافتادگي را مورد بررسي قرا داد. بر اساس اين مطالعات روند شكل گيري و تكوين حوضه رسوبي در اواخر كرتاسه پسين) آپسين- آلبين ( به چهار مرحله تقسيم و وضعيت پالئوژئوگرافي منطقه مورد مطالعه شناسايي شده است. مرحله اول شامل شكل گيري پلت فرم داريان پاييني (آپسين)، مرحله دوم شامل عميق تر شدن قسمتي از حوضه و تغيير جانبي رخساره داريان پاييني از رخساره كم عمق )پلت فرمي ( به حوضه عميق شامل لايه هاي چرت راديولردار )آپسين( و شيل هاي زبانه كژدمي، مرحله بعد شامل تشكيل كربناتهاي كم عمق داريان بالايي )آپسين) و پيشروي به سمت حوضه و مرحله چهارم شامل پيشروي دريا و تشكيل سازند كژدمي )آلبين- سنومانين( مي باشد.
محمدي استاد كلايه، ر. ( 1382 ) چينه شناسي سكانسي سازند داريان در دو چاه آغاجاري 140- و تنگو- 1 در دزفول جنوبي را مورد بررسي قرار داد. در اين مطالعه سازند داريان با سن آپسين در منطقه فروافتادگي دزفول)حوضه رسوبي زاگرس در جنوب باختري ايران ( بررسي شده است. در اين مطالعه، اين سازند بر اساس چينه شناسي سكانسي تقسيم بندي شده است.
كيواني، ف. و همكاران ( 1383 ) تمامي مطالعات انجام شده بر روي گروه خامي در ناحيه دزفول را گردآوري و موردارزيابي قرار دادند. اين گزارش تحت عنوان مطالعات پيشين بر روي گروه خامي ارائه شده است.
معطري كازروني، ا. ( 1383) رخساره ها و محيط رسوبي سازندهاي گدوان و داريان را در كوه لار (شمال گچساران) مورد بررسي قرار داد. بر اساس اين مطالعات رخساره هاي سازند گدوان در درياي باز و تالاب ورخساره هاي سازند داريان در درياي باز رسوب گذاري كرده است. از نظر ايشان سازندهاي گدوان و داريان دريك پلت فرم از نوع رمپ نهشته شده اند.
محسني، ح. (1384) چينه نگاري سکانسي سازند داريان در دو چاه آغاجاري 140 و تنگو 1 در منطقه دزفول جنوبي را مورد بررسي قرار داد. طبق بررسي هاي انجام شده دو مرحله پيشروي آب دريا به سمت ساحل در زمان آپسين پيشين صورت گرفته است.
مقدسي ) 1385) بايواستراتيگرافي و ميكروپالئونتولوژي چاه سرتل 1 را مطالعه نمود. در اين مطالعات ميكروفسيل هاي سازندهاي فهليان، گدوان و داريان تعيين و بايوزون هاي موجود ارائه شده است.
سياهي، م. ) 1385) رخساره ها، محيط هاي رسوبي و چينه نگاري سكانسي سازندهاي گدوان و داريان در بخش جنوبي فروافتادگي دزفول )چاه سولابدر 3 ) و زون ايذه )تاقديس هاي آنه و خامي( را مورد بررسي قرار داد. براساس اين مطالعات رخساره هاي سازند گدوان در محيط هاي درياي باز كم ژرفا و ژرف رسوب گذاري نموده ونهشته هاي سازند داريان در چهار كمربند رخساره اي تالاب پشت سد، سد، درياي باز كم ژرفا و ژرف نهشته شده اند .اين رخساره ها در يك پلت فرم از نوع شلف رسوب گذاري نموده اند. اين مطالعات نشان دهنده آن است كه سازند گدوان و داريان هر كدام داراي يك سكانس رسوبي مي باشند.
عليدادي، ن. (1385) بايوستراتيگرافي سازند داريان را با تاكيد بر جلبك هاي آهكي در شمال شيرازمورد بررسي قرار داد. بر اساس اين مطالعات سن سازند داريان آپسين- آلبين تعيين شده است.
برزگرزندي، م. (1385) چينه نگاري سکانسي سازند داريان در ناحيه فارس داخلي را مورد بررسي قرار داد. اين مطالعات نشانگر آن است كه رخساره هاي اين سازند در يک پلاتفرم کربناته کم عمق از نوع رمپ در 4 کمربند رخساره اي درياي باز، سد، لاگون باز و محصور نهشته شده اند.
فخر رحيميان، م. ( 1386) ميکرواستراتيگرافي سازند داريان در برش نمونه( شمال شرق شيراز) و تاقديس کوه آنه (شمال شرق گچساران ) را مورد بررسي قرار داد.
بروني، س. (1386) ميكروفاسيس و محيط رسوبي سازند داريان در كوه منگشت و چاه كبود1 را مورد بررسي قرارداد. اين مطالعات نشانگر آن است كه رخساره هاي موجود در دو محيط رخساره اي اصلي رمپ مياني و رمپ داخلي نهشته شد ه اند.
فكور، ا. (1386) رخساره ها، محيط رسوبي و چينه نگاري سكانسي سازندهاي گدوان و داريان را در تاقديس منگشت مورد بررسي قرار داد. وي در اين بررسي ها چهار كمربند رخساره اي درياي باز، سد، تالاب و پهنه جزرو مدي را شناسايي نمود. بر اساس اين مطالعات رخساره هاي اين سازندها در يك پلت فرم كربناته از نوع رمپ رسوب گذاري نموده اند.
نظريان، م. (1386) ميكروفاسيس ها، محيط رسوبي و چينه نگاري سكانسي سازند داريان در تاقديس هاي سيوند ودشتك را مورد بررسي قرار داد. بر اساس اين مطالعات رخساره هاي موجود در سه كمربند رخساره اي محيط درياي باز، سد و تالاب رسوب گذاري نموده است.
احمدي، ز. (1386) رخساره ها، محيط رسوبي و چينه نگاري سكانسي سازندهاي گدوان و داريان در چاه ماماتين 10) بخش شمالي فروافتادگي دزفول ( و تاقديس اشگر) زون ايذه (را مورد بررسي قرار داد. ايشان معتقد است كه سازند هاي مورد مطالعه داراي رخساره هاي مربوط به نواحي ژرف دريا )آهك ها و شيلهاي پلاژيك و آهك دوباره نهشته شده( هستند و رخساره هاي اين سازندها در يك پلت فرم از نوع شلف نهشته شده اند.
پورباقر، م. (1386) ژئوشيمي ، دياژنز و محيط رسوبي سازند داريان در تاقديس آنه (ايذه) و مقايسه آن با چاه چيلينگر 3 (فروافتادگي دزفول) را مورد مطالعه قرار داد.
صفري، ف. (1387) ميکرو بيوستراتيگرافي سازند داريان در برش هاي سيوند و دشتک در ناحيه فارس را مطالعه نموده و آن را با چاه سروستان 3 مورد مطابقت قرار داد. ايشان بيوزن جديدي بر اساس اربيتولين ها ارائه کرد. بر اساس مطالعه اربيتولين ها سن آپسين براي سازند داريان در نظر گرفته شده است.
پيمان، ف. (1388) رخساره ها و چينه نگاري سکا نسي سازند هاي گدوان و داريان در خاور و باختر گسل کازرون را مورد مطالعه قرار داد. بر اساس اين مطالعات رخساره هاي موجود در سه كمربند رخساره اي تالاب ، درياي باز کم عمق و درياي باز عميق در يک پلاتفرم کربناته از نوع شلف نهشته شده اند.
عباسي، ر. (1389) ويژگي هاي ژئوشيميايي و رسوب شناسي سازند داريان در منطقه فارس ( کوه سياه و چاه شماره 1 سبزپوشان) را مورد بررسي قرار داد. بر اساس بررسي هاي سنگ نگاري، 12 ريز رخساره مربوط به 5 کمربند رخساره اي ميان کشندي، لاگون، پشته هاي ماسه اي، درياي باز کم عمق و درياي باز عميق شناسايي شد.
رحيم پور بناب، ح. (1390) محيط رسوبي و چينه نگاري سکانسي سازند داريان در ميدان گازي پارس جنوبي را مورد مطالعه قرار داد. تغييرات عمودي رخساره ها نشان مي دهد که در کل اين چينه ها شامل يک سکانس رده سوم و يک دسته رخساره اي HST از واحد زيرين مي باشد.
جعفري، ا. (1390) اربيتولين هاي سازند داريان در شمال شرق روستاي گرم آباد، شمال غرب شيراز را مورد بررسي قرار داد. بر اساس اين مطالعات سن سازند داريان آپسين پسين- آلبين پيشين تعيين شده است.
سعدي راد، ف. (1390) تاريخچه رسوبگذاري و پس از رسوبگذاري سازند داريان در ميدان نفتي آزادگان را مورد مطالعه قرار داد. بررسي تغييرات رخساره اي و بازسازي محيط رسوبي ديرينه در شمال فروافتادگي دزفول نشان مي دهد که اين سازند تنها دربردارنده رخساره هاي وابسته به محيط کم عمق (پهنه جزرومدي و لاگون) است.
1-6- روش مطالعه
به منظور شناسايي ميكروفسيل ها، ارائه جدول گسترش چينه شناسي رخساره‌هاي زيستي، بايوزوناسيون و تعيين سن و هم چنين ليتواستراتيگرافي سازند داريان، دو برش سطحالارضي كوزهكوه و فهليان به ترتيب در خاور و باختر گسل كازرون انتخاب و مطالعه شده است. به طور کلي مطالعه و بررسي نهشته‌هاي سازند داريان در 4 مرحله شامل گردآوري اطلاعات، عمليات زمين‌شناسي صحرايي، فعاليت‌هاي آزمايشگاهي و نگارش پايان‌نامه به شرح زير صورت گرفته است.
1-6-1- گردآوري اطلاعات
در اين مرحله از پژوهش، تمامي اطلاعات از جمله گزارش‌هاي زمين‌شناسي سطحالارضي، مقالات، کتب و پايان‌نامه‌هاي مرتبط جمع‌آوري شده است. گردآوري اين منابع از کتابخانه‌ها، دانشگاه‌ها و نيز استفاده از پايگاه‌هاي اطلاع‌رساني اينترنتي صورت گرفته است.
1-6-2- مطالعات صحرايي
در مطالعات صحرايي پس از انتخاب دو برش چينه شناسي مناسب، نمونه‌برداري به صورت سيستماتيک از آن‌ها انجام گرفته است. تغييرات سنگ‌شناسي و رخساره‌اي فاکتورهاي



قیمت: تومان


پاسخ دهید